Dzień Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej

           Dzień Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej to polskie święto państwowe obchodzone co roku 13 kwietnia, uchwalone 14 listopada 2007 roku poprzez aklamację Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w celu oddania hołdu ofiarom zbrodni katyńskiej.
Datę 13 kwietnia wybrano ze względu na to, że właśnie tego dnia w 1943 roku Niemcy poinformowali świat o odkryciu na terenie Związku Radzieckiego masowych grobów polskich oficerów.

 

           W kwietniu i maju 1940 roku oprawcy z NKWD zamordowali 14,5 tysiąca polskich oficerów (łączna liczba wszystkich ofiar to ponad 25 tysięcy), po czym odpowiedzialność za ten czyn złożono na Niemców, którzy odkryli groby zastrzelonych żołnierzy. Zbrodnia katyńska była "tematem tabu" w powojennej Polsce. Oficjalna wersja głosiła, iż to Niemcy zabili oficerów Wojska Polskiego, a za głoszenie jakichkolwiek innych poglądów groziły surowe kary. Dopiero po demokratycznych zmianach w Polsce i po upadku ZSRR można było zacząć mówić i badać prawdę o zabitych w Katyniu, Miednoje  i Charkowie. Związek Radziecki przyznał się oficjalnie do popełnienia zbrodni dopiero po pięćdziesięciu latach od dokonania mordu - 13 kwietnia 1990 roku.

            W związku ze zbrodnią katyńską istnieje również pewien wątek tczewski. Autorem ważnej pracy historycznej o tym wydarzeniu pod tytułem: W cieniu Katynia, był Stanisław Swianiewicz. Jego żona, Olimpia Swianiewiczowa z dziećmi, znalazła się w Tczewie i w naszej szkole uczyła geografii. W 1949 roku została usunięta z pracy.  Za sprawą Urzędu Bezpieczeństwa, na zebraniu nauczycielskim jedna z uczennic powiedziała, że w szkole pracuje nauczycielka, która ma męża za granicą i wozi uczniów na wycieczki do Pelplina. Olimpia Swianiewiczowa wyjechała z Polski w 1957 roku.[1]

            Opracował: Dariusz Makać

 


[1] Jarosiński Dariusz, Świadek Katynia,  Nowe Państwo, 1/2009, s.80-83.